3ehelft - Concordia Brummen

BRUMMEN
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:


 

Seizoen 2010/2011: een kroniek van een bewogen jaar voor Brummen 4

Het lijkt niet lang geleden dat het voetbalseizoen begon met een oefenwedstrijd tegen Brummen 3. Nu zijn we ongeveer 9 maanden verder en het is moeilijk te omschrijven wat er zich in die 9 maanden allemaal heeft afgespeeld. Het was een seizoen dat voorbij is gevlogen. Een seizoen met hoogtepunten en dieptepunten, een seizoen met een lach en een traan, een seizoen met vele indrukken en belevenissen, een seizoen met een terechte kampioen. Lees hier een overzicht van het bewogen seizoen van Brummen 4, het vriendenteam dat volwassen werd.

Voorbereiding
Na een ietwat teleurstellend debuutjaar in de 6e klasse was het duidelijk dat er het één en ander verbeterd moest worden in de selectie van onze jongens. Er werden dan ook enkele versterkingen aangetrokken. Allereerst werd er een nieuwe coach aangesteld. Het vierde elftal verbaasde met het aantrekken van coach Jeroen Willemsen. Er was aanvankelijk ook veel kritiek op zijn aanstelling. Ervaring in het coachingvak had de man immers nog niet en velen dachten dat hij niet in staat zou zijn om de wisselvallige ploeg aan het voetballen te krijgen. Later zou blijken dat hij deze criticasters overtuigend de mond zou snoeren. Coach Willemsen werd ondersteund door leider Bert Eikelboom, die zich meer bezig ging houden met het technische beleid. Hij deed al gauw van zich spreken door een aansprekende naam te presenteren. Rick te Velthuis kwam de gelederen versterken. De ervaren middenvelder annex verdediger had al geruime tijd op hoger niveau gespeeld en moest rust komen brengen in de jonge ploeg. Om hem wat te laten wennen aan het elftal werd er een oefenwedstrijd geregeld tegen het derde elftal van Sportclub Brummen.

Deze wedstrijd bood veel houvast. De eerste helft was het veldspel uitstekend. Het vierde elftal bleef echter op een 2-0 voorsprong steken. Deze voorsprong had veel groter kunnen zijn gezien het aantal mogelijkheden van de fris ogende ploeg. In de tweede helft werd deze voorsprong weggegeven. Uiteindelijk won het derde elftal ruim en het liet zo zien dat het elftal van coach Willemsen nog wat volwassenheid miste. Het leek nog niet in staat om constant te presteren en het niveau 90 minuten lang vol te houden. Dit werd het vorige seizoen in meerdere wedstrijden al pijnlijk duidelijk. Vaak werden wedstrijden kinderlijk eenvoudig weggegeven en de discipline was regelmatig ver te zoeken. Na de eerste (oefen)wedstrijd in het nieuwe seizoen kon coach Willemsen dus meteen al zien waar er nog te sleutelen viel aan dit onervaren team. Onervarenheid was er niet alleen op het veld, zo bleek twee dagen na de eerste oefenwedstrijd. Laatste man/voorstopper Jim Willemsen verloor op amateuristische wijze de macht over het stuur van zijn botsauto en brak hierbij een pols. Hij moest dan ook het begin van het seizoen missen. De puzzel kon beginnen, coach Willemsen begon zijn zoektocht naar de ideale formatie.

De seizoenstart
De aftrap van het nieuwe seizoen vond plaats in alle vroegte in het mooie plaatsje Vorden. De vroegte was enkele spelers nog teveel, het was wel duidelijk dat de zomer het bioritme van deze spelers had aangetast. Taferelen van vorig seizoen leken zich te herhalen. Spelers die te laat komen, spullen die worden vergeten en meer gelach dan goed voetbal. De angst voor een slecht resultaat was ongegrond. Zonder enige moeite werd Vorden 4 van de mat geveegd met maarliefst 2-9. Gezien de tijden waarop uitwedstrijden plaatsvinden was de ploeg hier erg blij mee. De hernieuwde staf kende een uitstekende start en de nieuwe formatie leek prima te staan. Middenvelder te Velthuis paste zich snel aan, wat ook gezegd kan worden van spelers die andere posities in moesten nemen.

De goede lijn werd de weken erna doorgezet. De eerste thuiswedstrijd werd met aardig grote cijfers (5-2) gewonnen. Opvallend hierbij was dat de ploeg bewees over wilskracht te beschikken. Waar eerder de koppies gauw gingen hangen bij een achterstand, rechtte men nu de rug bij een 1-2 achterstand om uiteindelijk na een goede tweede helft toch te winnen. Het scorend vermogen was enorm, alleen de doelpunten werden nog wat te makkelijk weggegeven. De puzzel was deels opgelost, alleen aan de verdediging moest nog wat geschaafd worden. Een positief punt voor de nieuwe coach was dat hij vrijwel alle wedstrijden over keeper Pietersz kon beschikken. Was dit niet het geval, dan kon reservekeeper Rijken inspringen of er werd een andere keeper bereid gevonden onder de lat te staan.

Na een moeizame overwinning bij nummer laatst EDS 1 (1-3) begon de Brummen 4 machine goed te draaien. Directe concurrenten Activia 4 en Steenderen 4 werden met respectievelijk 7-2 en 2-8 verslagen. Hiermee vestigde de jonge formatie zich fier aan kop van de competitie en verwierf het de status van titelfavoriet. Het voetbal was uitstekend en men had geen enkele moeite kansen te creëren en goals te maken. Het combinatiespel was bij tijd en wijlen fraai en tegenstanders hadden weinig in te brengen tegen het oppertunistische spel. Nog steeds was het aantal tegendoelpunten echter zorgwekkend. Ook thuis tegen Zutphania 3 werd de nul niet gehouden. Wel kon er weer een grote uitslag genoteerd worden: 7-2. Ondertussen hadden zowel Activia 4 als Steenderen 4 al 3 punten afgesnoept van Dierense Boys 4 waardoor Brummen steeds verder wegliep bij zijn concurrenten. Het gat met Dieren was al 6 punten, Activia en Steenderen gaven 5 punten toe op de koploper. De wedstrijden van Brummen werden zo makkelijk gewonnen dat puntverlies ver weg leek. Hier moest twee wedstrijden op gewacht worden. Na een overwinning op De Hoven 2 (0-3) werd Brummen thuis verrast door AZC 3. Na een 0-1 achterstand konden de geel-blauwen nog terugkomen tot 1-1, verder kwam het echter niet. Uiteraard was er nog geen man overboord, Brummen stond immers nog fier aan kop, maar toch bleek dat ook deze ploeg te verslaan is. Hierdoor was het kampioenschap allerminst beslist.

De formatie was onderhand al bepaald. Aanwinst te Velthuis werd na een paar wedstrijden al naar achteren geschoven om als laatste man de verdediging te organiseren. Zijn plaats op het middenveld werd ingenomen door Andries van de Venis die werd ondersteund door middenvelders Joep Hippmann, Harry van Wijk, Niels Jansen, Egbert Eikelboom, Joey Damen en Tim Schimmel. De doelpunten werden gemaakt door Arjan Eikelboom, Marvin Poelgeest, Danny Vesterink en Thomas de Lange. Coach Willemsen had ook nog de beschikking over breekijzer Aram Sanders. In het laatste kwartier was hij regelmatig levensgevaarlijk het vijandelijke 16-metergebied.

Een belangrijke wedstrijd om het felbegeerde kampioenschap was de wedstrijd Dierense Boys 4 - Brummen 4. Mocht Brummen deze wedstrijd winnen, nam het een grote voorsprong op Dieren. Dieren aan de andere kant kon aansluiting vinden bij de top als het zou winnen. In een wedstrijd waarin Dieren beter was kwam Brummen op voorsprong. Deze voorsprong werd echter nog in de eerste helft omgebogen tot een 2-1 achterstand. Brummen miste een aantal spelers en dit was te merken in het veld. Het middenveld stond op springen, waardoor het moeilijk was om de tegenstander onder druk te zetten. Brummen 4 wist nog wel twee keer te scoren, Dieren stelde hier één doelpunt tegenover. Bij een spannende stand van 3-3 in de tweede helft deed de scheidsrechter van zich spreken. Met enkele onbegrijpelijke acties hielp hij Dieren naar een 5-3 voorsprong. De ploeg van coach Willemsen was gebroken en het werd zelfs nog 6-3. Wel moet vermeld worden dat aanvaller Thomas de Lange zijn ploeg een hele slechte dienst bewees door naar de kant gestuurd te worden. Hij vuurde een heuze scheldkanonnade af op de scheidsrechter en ging zo door het lint dat de leidsman niets anders kon dan hem naar de kant te sturen. Dit alles gebeurde bij een stand van 3-3, met tien man brak het elftal en zoals eerder vermeld gaf de uitploeg de wedstrijd in de laatste 5 minuten nog weg. De overwinning van Dieren gooide de strijd om het kampioenschap weer helemaal open, helemaal in de wetenschap dat Dieren de betere ploeg was. Het bleek een ploeg die het Brummen akelig lastig kon maken en voor wie ook in de thuiswedstrijd nog gewaakt moest worden. Wel had Brummen nog 1 punt voorsprong op de Dierenaren, waardoor de geel-blauwe machine alles nog in eigen hand hield.
Zwarte bladzijde
In jaargang 2010 werden geen wedstrijden meer gespeeld, toch was de Decembermaand de belangrijkste maand van het seizoen. Op Zondag 5 December bereikte ons het nieuws dat de excentrieke linksmidden van het vierde elftal, Matthijs Engelhart, het leven had moeten laten. 22-jaar lang heeft hij mensen kunnen vermaken met zijn gekke fratsen, nu kunnen we slechts terugdenken aan deze bijzondere verschijning. Het was een schok die lang nadreunde, en misschien nog steeds wel nadreunt. Niet alleen bij spelers van het vierde elftal, maar ook bij de hele vereniging, en eigenlijk in het hele dorp. Even kwam voetbal op de tweede plaats. Toch was het een periode die gekenmerkt werd door hecht samenzijn. Deze gebeurtenis heeft mensen bij elkaar gebracht. Nauw betrokkenen hebben een band opgebouwd die sterker lijkt dan ooit. Dit is nog steeds elke zondag terug te zien. Vele betrokkenen zitten in het vierde elftal of zijn vrienden van deze spelers. Steeds meer kwamen deze vrienden kijken hoe het team van hun held het er vanaf bracht. Het vierde elftal zelf heeft ook veranderingen ondergaan. Samen werd het leed gedeeld en er ontstond een hecht team. Een team dat bereid is om voor elkaar te vechten, een team dat vecht voor hetzelfde doel. Deze tragische gebeurtenis heeft het team een stuk volwassener gemaakt, wat weer te zien was op het veld. Met z'n allen besefte men dat het kampioenschap behaald moest worden voor Matje, en vooral ook voor de familie van Matje. Men wist waarvoor en voor wie men het deed, een gedachte die tot en met de laatste wedstrijd in stand is gehouden.

Na de winterstop
Geheel in stijl was de eerste wedstrijd na dit vreselijke voorval een wedstrijd tegen aartsrivaal Oeken. Op 22 Januari werd een oefenwedstrijd geregeld tegen Oeken 2, een wedstrijd waar al heel lang sprake van was, een datum kon tot deze dag nog niet gevonden worden. Het beladen duel werd met pijn en moeite gewonnen door onze jongens met 0-2. Makkelijk ging het allerminst, in de tweede helft moest het verschil gemaakt worden. Wel was dit het begin van een reeks wedstrijden waarin er erg weinig werd weggegeven. Het team werd langzaam aan constanter, het kreeg weinig doelpunten tegen en wist ook op degelijke wijze zijn wedstrijden te winnen. Kennelijk had coach Willemsen de winterstop gebruikt om de pionnen op de juiste plek te zetten en het team op scherp te zetten.

Inclusief de wedstrijd tegen Oeken 2 kreeg de Brummen verdediging in de eerste 6 wedstrijden na de winterstop slechts 2 tegendoelpunten te verwerken. Coach Willemsen had in de loop der tijd een muur gemetseld die moeilijk te slechten bleek. De verdedigende linie, bestaande uit J. v.d. Venis, terror Timmer, Jos de Lange, Rick te Velthuis en 'simpel voetballen' Willemsen, vormde een onneembare vesting. Als één van de vijf ontbrak, werd diens plek bovendien prima opgevangen. In de vrieskou werd op 30 Januari de eerste competitiewedstrijd afgewerkt in Zutphen tegen Be Quick 3. In het hele land werden wedstrijden afgelast en het leek de enige wedstrijd die doorging. De kou weerhield een enkele trouwe supporter niet om mee te reizen naar Zutphen. Warmgehouden door blikjes met warmhoudvocht trotseerden zij de kou. Hun onvoorwaardelijke vertrouwen in de Brummenaren werd beloond. Een wedstrijd die in een ware galavoorstelling uitmondde eindigde in maarliefst 0-4. Het voetbal wat de koploper liet zien was van grote schoonheid, met name in de tweede helft. Meteen na de winterstop gaf de geel-blauwe boemel een signaal af aan zijn concurrent(en). Het nieuw ingevoerde 4-4-2 systeem leek uitstekend te werken. Een week later was Albatross 5 aan de beurt. In een saaie wedstrijd die werd opgeluisterd door een fraai artistiek hoogstandje (een synchroonkoprol waar de nederlandse turnselectie jaloers op zou zijn) werd het maarliefst 7-1. Met het winnen van deze wedstrijd hadden onze jongens de halve finale van de beker bereikt.

De goede lijn werd doorgezet in de volgende wedstrijd tegen EDS (2-0). In deze wedstrijd werd  wel duidelijk dat er zich een nieuw probleem had aangediend. Al enkele wedstrijden werden er veel kansen gecreeërd, ze werden echter lang niet allemaal benut. Waar de verdediging nu als een muur stond, waren het de aanvallers die dikwijls de scherpte misten.
Dit bleek nogmaals in de eerste helft tegen Activia. Kansen werden gemist waarna de tegenpartij zelfs op voorsprong kon komen. Na de wedstrijd mochten onze dap're strijders van geluk spreken dat niemand wat had gebroken. In een buitensporig harde wedstrijd van de thuisploeg bleven onze mannen echter overeind. De eerste helft werd Brummen het voetbal onmogelijk gemaakt door het harde spel van de tegenstander, ook de scheidsrechter werkte niet erg mee. Na een rode kaart voor de thuisploeg won het voetballend vermogen het uiteindelijk toch van het geschop en gezeur, het werd 1-5. De week erna werd ex-concurrent Steenderen voor de tweede maal simpel opzij gezet. Erg overtuigend won de koploper met 4-0, het had zelfs een nog veel grotere uitslag kunnen zijn.

De klad erin
En zo stond de formatie van coach Willemsen nog steeds fier bovenaan. Het enige team wat bij kon blijven was Dierense Boys. Steenderen en Activia haakten al gauw af waardoor de titelstrijd zich beperkte tot een strijd tussen twee ploegen, twee ploegen die elkaar niet veel ontliepen. Steeds meer  begon het erop te lijken dat het kampioenschap beslist zou gaan worden op 8 Mei, de dag dat de twee concurrenten elkaar zouden treffen op sportpark de hazenberg. Brummen 4 besefte zich ook dat de titel steeds dichterbij kwam. Spelers en supporters begonnen zich met de week meer op te maken voor een geweldige strijd, een wedstrijd die zijn weerga niet kent. De focus kwam echter zo veel op de directe confrontatie te liggen dat de andere wedstrijden wat werden afgeraffeld. Gemakzuchtig spel werd meer regelmaat dan uitzondering en moeilijker en moeilijker worstelde men zich door de wedstrijden. Dit wil overigens niet zeggen dat het nivo onder de douche en in de derde helft onder de maat was(!)

Op een vroege Zondagmorgen eind Maart mocht men pogen om wederom drie punten op te halen in Zutphen. Zutphania 3 was de tegenstander. Coach Willemsen had vooraf gewaarschuwd voor het ruwe spel van de tegenstander. Zijn manschappen speelden echter wel erg voorzichtig en moest alle zeilen bijzetten om de overwinning over de streep te trekken. Wellicht had het straatkegelevenement van de vorige dag hier wat mee te maken. Het falen in de afronding en het gemakzuchtige spel leidde bijna tot puntverlies. Brummen besefte zich echter bijtijds dat het wel moest winnen om het kampioenschap binnen te slepen. Een fraaie aanval over de linkerflank stelde aanvoerder Eikelboom in staat om knap de 1-2 binnen te werken. Hierdoor kon leider Bert Eikelboom toch weer 3 punten in de overvolle puntentas stoppen om mee te nemen naar Brummen. Het team was wel gewaarschuwd, er moest beter gevoetbald worden om te kunnen winnen van concurrent Dieren.

Echt serieus nam de douchekampioen van Nederland deze waarschuwing niet. Het voetbal bleef ook de weken erna uiterst pover en elke week kwam er aardig veel doorzettingsvermogen en geluk bij kijken. In de uitwedstrijd bij ABS was dit in mindere mate het geval. De wedstrijd die om onverklaarbare reden niet op sopcast te zien was, en dus ook niet door de redactie gezien is, werd met redelijk ruime cijfers gewonnen: 1-5. Hierna brak echter een erg moeizame periode aan. Waar concurrent Dieren met steeds ruimere cijfers begon te winnen, deden de kampioenskriebels de ploeg van Willemsen geen goed. In de thuiswedstrijd tegen De Hoven 2 leek het af te stevenen op een hele gemakkelijke overwinning. Door slordig spel en amateuristisch verdedigen kwam De Hoven nog terug van 3-0 tot 3-2. Gelukkig voor de thuisploeg wist een ingehuurde beer alsnog de 4-2 binnen te prikken. Ditmaal was er wel een excuus voor het povere spel. Aan de vooravond van deze wedstrijd was het dorp in rep en roer door een mysterieuze verschijning van een zekere Colombiaan. Spelers liepen de hele wedstrijd rond met de vraag: Wie was toch die Colombiaan? Het mysterie is zelfs nu nog niet geheel ontrafeld, misschien blijft de vraag altijd wel onbeantwoord. Hoe dan ook, Brummen won de wedstrijd en was weer een wedstrijd dichter bij de titel. De cruciale weken kwamen dichter en dichterbij. Want niet alleen de strijd om het kampioenschap was nog volop gaande, ook de halve finale van de beker stond nog op het programma.

Eerst was er nog de lastige uitwedstrijd tegen AZC 3. Met de thuiswedstrijd nog in het hoofd (de teleurstellende 1-1) reisde men af in de wetenschap dat er hard gewerkt moest gaan worden. Dat bleek een terechte gedachte. AZC deed er alles aan om Brummen van een overwinning te weerhouden. Het mag zich dan ook terecht zeer ongelukkig voelen met het 1-2 verlies. Een wedstrijd die beide kanten op kon gaan werd niet lang voor tijd beslist door Thomas de Lange. Weer piepte en kraakte het bij de trots van Brummen, weer kwam het goed weg en weer had de ploeg het geluk (van de kampioen) aan zijn zijde. Niet elke wedstrijd kun je geluk hebben, dat bleek een week later. De halve finale van de beker werd gespeeld in Lettele waar het veteranenteam van VV Lettele de tegenstander was. Brummen was beter, maar trof een slimmere tegenstander. De ervaren mannen wisten in te spelen op de zwakke punten van Brummen en verraste zo de veel jongere ploeg. Kansen waren er in overvloed, maar miste dit keer geluk. Wel moet vermeld worden dat de thuisploeg in het zadel werd geholpen door een vrijgevige speler van het vierde elftal van Brummen. Hij wilde liever niet bij naam genoemd worden, dus hebben we een codenaam verzonnen: klaplong. Dhr. Klaplong was zo vriendelijk een doelpunt op een presenteerblaadje aan te bieden aan de spits van de tegenstander. Deze nam dit vriendelijke gebaar gretig aan en schoot zijn team naar de finale. Zo wist dhr. Klaplong toch zijn stempel op het seizoen te drukken. Achja...je hebt nu eenmaal cupfighters en cupflighters (dat betekent cupontvluchters Jimmy!). Aanvaller Tim Schimmel zag het na deze blammage niet meer zitten, hij stapte op en ging rentenieren. Zijn doelpuntenpremie was zo hoog dat hij eigenlijk na de uitwedstrijd met Steenderen al met de VUT kon, hij wachtte hier echter nog mee.


De hoop op de dubbel was met dit verlies vervlogen, het kampioenschap kreeg hierdoor nog meer waarde. Het zou immers bijzoner zuur zijn als men zo lang op twee fronten zou strijden om uiteindelijk met lege handen te staan. Er was nog één hindernis voor de wedstrijd der wedstrijden tegen dieren, dit bleek echter wel een flinke hindernis. Brummen struikelde enkele malen, maar wist zich uiteindelijk toch langs de hindernis te werken. ABS 5 wist twee keer het net te vinden. Omdat het Brummen ook twee doelpunten kado gaf wist Brummen toch nog met 3-2 te winnen. In de wetenschap dat een slechte generale vaak een goed teken is kon de mannschaft van herr Willemsen zich opmaken voor de titanenstrijd tegen Dierense Boys 4.

D-Day
En toen was daar die dag. De dag die de spelers van Brummen 4 niet gauw gaan vergeten. De zon straalde uitbundig, de hazenberg stroomde vol en de spelers waren op en top gefocust. Lang had men hiernaar uitgekeken, deze wedstrijd moest de bekroning worden van een goed seizoen. Uit voorzorg werd de man die Brummen 4 de beker heeft gekost dan ook op de bank gehouden. Nog nooit werd er zo'n lange warming-up gehouden en nog nooit werd zo hard het clublied gezongen in de kleedkamer. De sfeer was opperbest en niets leek een bijzonder fraaie dag in de weg te staan. Ondanks het matige voetbal van de afgelopen periode, werd deze fraaie dag werkelijkheid. Met veel bezieling en passie ging de thuisploeg de wedstrijd in. Enorme strijdlust en prima voetbal zorgden ervoor dat er werd gewonnen. Opgezweept door het publiek liet het misschien wel zijn beste voetbal van het seizoen zien. Het bewees hier pas echt dat de ploeg sprongen had gemaakt dit seizoen. Er werd slim en goed gevoetbald, de overwinning was dan ook verdient. In deze wedstrijd hebben de mannen van kleedkamer 6 laten zien een verdiende kampioen te zijn. De wedstrijd was te omschrijven als het ajax-twente in het klein. De gelijkenissen waren treffend: een volgepakt stadion (sportpark), vuurwerk op en buiten het veld, een thuisploeg die volkomen verdiend wint met misschien wel het beste voetbal van het seizoen en een kampioensfeest dat door velen herinnerd zal worden. Ook sloten beide winnaars een periode van minder goed voetbal af. De ontlading was enorm bij de geelhemden. Trainers, leiders en spelers hadden dan eindelijk bewezen de allerbesten te zijn.

De balans
Na de laatste wedstrijd tegen Vorden kan de balans opgemaakt worden. Er zijn vele dingen die nog niet benoemd zijn in dit overzicht. En toch is er ook zoveel wel benoemd. Het was een hectisch jaar waarin Brummen 4 heeft laten zien veel groei doorgemaakt te hebben. De eerste twee jaar stond het team bekend als vriendenteam, een team dat het voetbal niet zo heel serieus nam. Het was een team waar je om en mee kon lachen. Dit jaar heeft het team echter grote sprongen gemaakt. Het team is volwassen(er) geworden, zowel binnen als buiten het veld. Het voetbal is degelijker en de resultaten constanter. Mindere wedstrijden worden alsnog in winst omgezet en ook is bewezen dat men terug kan komen van achterstand. Coach Willemsen heeft een team gesmeed dat er elke week weer staat. Goalie Pietersz heeft regelmatig zijn ploeg op de been gehouden, denk hierbij aan de save van het seizoen in de kampioenswedstrijd tegen Dieren. Als Pietersz er niet was stond daar Robbert-John Rijken, ook hij was met een aantal belangrijke reddingen belangrijk voor zijn ploeg. De verdediging stond met name het tweede deel van het seizoen als een huis. Backs v.d. Venis en Timmer bleken vaak een nachtmerrie voor hun directe tegenstander. Jos de Lange was de baas in eigen 16 en stichtte vaak ook op vijandelijke helft veel gevaar. De dirigent achter de verdediging was Te Velthuis. Hij hield de rust en controle en waar mogelijk schoof hij in naar het middenveld om daar veel ballen te veroveren, vaak was hij belangrijk in de omschakeling. In het tweede deel van het seizoen viel ook zijn ventieltrap op, op belangrijke momenten wist hij het net te vinden. Ondanks het verprutsen van het bekeravontuur was ook Willemsen van waarde voor het team. Zijn lengte en duelkracht maakten menig corner en vrije trap onschadelijk. Middenvelder Andries van de Venis bewees een bepalende rol te kunnen spelen op het middenveld. Het winnen van duels en het verdelen van het spel ging hem goed af. Fraaie combinaties waren vaak te zien wanneer de centrale middenvelder werd ondersteund door zijn maatjes op het middenveld. Balvirtuoos Joep Hippmann vermaakte het publiek met hoogstandjes waarmee hij zijn tegenstanders het bloed onder de nagels vandaan haalde. Aan de rechterkant was het Egbert Eikelboom die meehielp aan totale dominantie op het middenveld. Dat hij goed kan draaien was al bekend, maar dat hij ook kan kappen werd nu ook duidelijk. Coach Willemsen had dit jaar te maken met een heus luxeprobleem. Hij had namelijk ook nog de beschikking over oa Niels Jansen, zijn onnavolgbare bewegingen maakten hem onvoorspelbaar, ook bewees hij over een uitstekend afstandschot te beschikken. Verder waren er nog 'tunnelvisie' Joey, die geen tegenstander heel liet, en 'goudhaantje' Tim Schimmel, levensgevaarlijk voor het doel. Het grote gevaar zat hem dit seizoen in de snelheid en stootkracht voorin. Vleugelspelers Eikelboom, Vesterink en Thomas De Lange waren keer op keer hun verdedigers te snel af. Eikelboom was betrokken bij ongeveer 180% van de doelpunten, Vesterink is inmiddels goede vrienden geworden met de achterlijn en de Lange  loopt de 100 meter sneller dan een haas met zo'n toffe Giant fiets met zo'n motortje erin. Ook was er scorend vermogen in de persoon van Marvin Poelgeest. De man die nog niet door 4 man van de bal te krijgen is viel ook nog eens op door zijn kopkracht (hoewel dit tegen Dieren nog wat tegenviel). Mocht de wedstrijd na 3 kwartier nog niet beslist zijn was er altijd nog de redder in nood: Aram Sanders. Met de techniek van Bergkamp in zijn beste jaren en de stootkracht van een wals stond hij altijd klaar om zijn team uit de brand te helpen. Dit is slechts een korte opsomming van de enorme kwaliteiten waar dit team over beschikt, iedereen die wedstrijden van dit team heeft gezien weet hoe fantastisch goed deze mannen wel niet zijn. Bewust is 1 man nog niet genoemd, dit omdat deze speler van buitencategorie is. De stilist der stilisten, de Messi onder de tim de Clers, de man die de omhaal tot een kunstwerk heeft gemaakt, zijn naam is Harry van Wijk. Hij was uiteraard de schakel die elk team nodig heeft om het extra zetje te kunnen geven. Zijn inzicht en voetbalgogme heeft de doorslag gegeven in de kampioensstrijd. De middencirkel is nooit meer veilig als hij op het veld staat. Het is dan ook niet gek dat de supportters hem hebben verkozen tot most valuable player 2010/2011! We willen hem hartelijk feliciteren met deze fraaie titel (hier hoort een liedje bij).

Al met al kunnen we dus zeggen dat er een aardige voetbalmachine is gesmeed. Het team heeft veel meegemaakt dit seizoen, maar het is overeind gebleven. Spelers kwamen elke zondag op tijd, de schouders werden eronder gezet en zo werd de titel in de wacht gesleept. Het was de titel van de nieuwe coach, de titel van een fantastische groep, maar ook de titel van Matje. We zijn enorm blij dat we hem en zijn familie niet teleurgesteld hebben. De laatste wedstrijd hebben we hun aanwezigheid beloond en hebben we het kampioenschap behaald voor hen, en voor hun kampioen. Het was geweldig om ze langs de lijn te zien. Matje was een boegbeeld voor ons team. Door hem bedacht je je elke zondag weer: voetbal doe je voor je plezier. Laten we hopen dat dat zo zal blijven zolang dit team blijft bestaan. En laten we hopen dat we net als Matje nog veel met elkaar kunnen lachen, maar ook anderen aan het lachen kunnen maken. Het plezier zal overgedragen moeten worden op de supporters, de kantinemedewerkers en ieder ander die op zondag op de club rondloopt. Want daar staat dit team om bekend: veel plezier, en na dit seizoen ook nog eens goed en volwassen voetbal. We gaan dan ook met z'n allen onze stinkende best doen om dit gedachtengoed de komende jaren uit te dragen.

Bijzonderheden
Zoals in elk seizoen zijn er dingen die opgevallen zijn. Zo is dit jaar het begrip Brummen 4 bekender geworden. Steeds beter worden de wedstrijden bezocht en ook het P2BF feest trok veel bekijks. Het is ook niet verwonderlijk dat dit jaar de voorzitter van een heuse supportersvereniging is opgestaan: Gerrit Plant. Terugkomend op het P2BF feest, dit evenement heeft een talentvol DJ duo opgeleverd. De boekingen stromen binnen voor het duo 'De Slager en de Beuker'. Wat ook opviel is de bereidbaarheid van gastspelers om in te springen als we spelers tekort kwamen. Bij deze: allen enorm bedankt! Naar verluid zijn velen van hen met trauma's huiswaarts gekeerd na hun debuut bij Brummen 4. Bijzonder is ook het technisch beleid. Er zijn geruchten dat de eerste aankopen voor volgend seizoen al binnen zijn. Ander opmerkelijk feit is dat dit elftal beter gaat spelen als er teamzeep in het vooruitzicht wordt gesteld. Ook het zingen van een zeker lied verbetert de prestaties significant. Dit geldt niet voor de toss. Statistici hebben berekend dat Brummen 0,237% van alle tosses dit jaar heeft gewonnen. Als je dit afzet tegen het percentage bier van plaatselijke kroeg Concordia Brummen dat naar dit team is gegaan, wordt meteen duidelijk waar de prioriteiten. Maarliefst 92,212% van het bier werd overhandigd aan een lid van het vierde elftal van Brummen. Een paar andere benoemenswaardige statistieken zijn:

-   de topsnelheid van de snelste selectiespeler was niet uit te drukken in km/h, de meetapparatuur gaf MACH 3 aan. Hiermee is betreffende speler door de geluidsbarrière gebroken.
-   De grootste zak van Brummen is gemeten in de kleedkamer van Brummen 4: de gelukkige had een zak met een omtrek van 3,44 meter.
-   Enkele spelers kunnen met hun edele delen de temperatuur van de thee meten. Nooit zaten ze er meer dan 0,3 graden celsius naast.
-   Rechtsback Timmer heeft dit seizoen 6,43 knieschijven van zijn tegenstanders ontnomen. Dit is iets minder dan vorig seizoen, toen kwam hij uit op 8,70. Wel benadert hij de club van 100, zijn carrièretotaal staat op 96,88.
-   In het hele seizoen zijn er 455 verschillende kleuren schoenen gebruikt door de spelers van Brummen 4.
-   De MacDonalds heeft dit jaar minder verdiend aan de mannen van het vierde. Dit jaar ontvingen ze in totaal slechts 263.793,85 euro van spelers van Brummen 4. Vorig jaar was dit nog 881.670,20 euro. Dit heeft geleid tot het ontslag van 2315 werknemers en het sluiten van 112 filialen.
-   Aram Sanders kan vanuit stilstand 26 biertjes drinken (in een laboratorium onderzocht!).
-   Dit is net iets meer dan Sylvester Stalone, hij komt tot 23 biertjes.
-   Bassie en Adriaan hebben dit seizoen 67.466 extra hits op youtube.
-   Het supportersaantal is dit seizoen verviervoudigd naar gemiddeld 56.742 per wedstrijd, 12 keer zoveel als feyenoord.
-   Gerrit Plant heeft dit seizoen 31.193 kilometer afgelegd op de fiets om zijn favoriete elftal overal te kunnen zien.
-   De schade bij de kroeg Conconcordia als gevolg van het kampioensfeest is opgelopen tot zo'n 35 miljoen euro.
-   Het juichen bij de 2-1 in de kampioenswedstrijd tegen dieren heeft een aardbeving opgeleverd van 108,90 op de schaal van richter.
-   Voorstopper Jimmy Willemsen heeft dit seizoen 28.723,50 fouten gemaakt (inclusief het komen opdagen voor elke wedstrijd).

(voor klachten over bepaalde statistieken verwijs ik u naar onze statistici, zij beschikken over alle gegevens. Alle gegevens komen bij hen vandaan en de redactie heeft hier dus zelf geen enkele invloed op, de redactie heeft slechts een selectie gemaakt van de beschikbare gegevens.)

Iets heel bijzonders is dat Brummen 4 het klassementenklassement heeft gewonnen. Het was het team dat de meeste klassementen wist te winnen. Een andere strijd ging tussen twee spelers van het vierde elftal. Het hele seizoen was er de strijd tussen Robbert-John Rijken en Aram Sanders om het mooiste rastakapsel. Laatstgenoemde heeft onlangs het bijltje erbij neergegooid, hij heeft de kapper bezocht. Verder viel op dat de buikschuiver van Marvin Poelgeest aanzienlijk is verbeterd, oefening baart kunst. Het debuutjaar van het technisch duo Willemsen-Eikelboom moet ook zeker genoemd en geroemd worden. Het is een hele prestatie om een team wat voorheen nog erg wispelturig was goed te laten voetballen. Het kampioenschap bewijst het tegendeel van diegenen die in het begin van het seizoen kritisch waren.

Op naar volgend seizoen
En zo kwam er een einde aan een bewogen seizoen. Het was een merkwaardig seizoen waarin ontzettend veel is gebeurd. We hebben met z'n allen enorm genoten van een jaar voetbalplezier. Wij danken u allen voor de steun gedurende het seizoen en we gaan vol vertrouwen de vijfde klasse in. Wilt u meer weten over dit enerverende kampioensjaar, dan verwijs ik u naar het interview met coach Willemsen dat binnenkort zal verschijnen. Hierin vertelt hij hoe hij dit bewogen seizoen heeft beleefd. Hopelijk zie ik u allen volgend jaar weer vaak langs de lijn!

Patsie



 

AGENDA
                                

Binnenkort


 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu